دلم گرفته است

دلم گرفته است

به ايوان مي روم و انگشتانم را

بر پوست كشيده شب مي كشم

چراغهاي رابطه تاريكند

چراغهاي رابطه تاريكند

كسي مرا به آفتاب

معرفي نخواهد كرد

كسي مرا به ميهماني گنجشكها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردني است

نه فقط برای آدمهای دیگه

بیشتر برای خودم که احساس می کنم از پارسال تا امسال تو خواب بودم....!

سلام هدا جون صبح بخیر ...

می خوام از خاطره هام دل بکنم

رو بال آرزوهام سفر کنم

پا بذارم رویه هرچی کابوسه

چشمامو باز بکنم که خواب بسه 

ديدي گفتم كه يه روز تموم مي شه

عشقي كه خدا داده آخر يه روز حروم مي شه

ديدي گفتم كه يه روز يه فاصله

واسمون مرزي تا خورشيد مي سازه

ديدي گفتم كه يه روز تنها مي شم

 تويه دنيا اينقدرغم مي خورم تا پير بشم

ديدي سر فصل خوشي چه زود گذشت

دوباره فصل زمستون شد برام يه سرنوشت

من نمي خوام تو بري از خاطرم

من مي خوام باشي كنارم ، تودلم

نگو باز مي خواي بري تنهايه تنها تا بهشت

يا ديگه ردي نذاري ازخودت روخاك وخِشت

نگو باز بايد بمونم تك و تنها تو زمون

يا بايد فراموشت كنم تورو با دل و جون

چون نمي خوام كه برام يه خواب بشي

يا فقط تو روياهام باهام باشي

من مي خوام اين دنيا رو رها كنم

با تو آسمونها رو پيدا كنم

من مي خوام هر جا برم با تو باشم

تو زمين يا آسمون تو نذار تنها بشم

مي دوني بي تو مي ميرم،پس نرو

اگه باز خواستي بري ، بيكَس نرو

اي خدا بذار با هم رها بشيم

از زمين و آدمهاش جدا بشيم

تو نخواي هيچكسي تنها نمي شه

پس نخواه عشق منم تنها بشه(از هدا)

آدمک آخر دنياست بخند آدمک مرگ همينجاست بخند
آن خدايي که بزرگش خواندي به خدا مثل تو تنهاست بخند
دست خطي که تو را عاشق کرد شوخي کاغذي ماست بخند
فکر کن درد تو ارزشمند است فکر کن گريه چه زيباست بخند
صبح فردا به شبت نيست که نيست تازه انگار که فرداست بخند
راستي آن چه که يادت داديم پر زدن نيست که در جاست بخند
آدمک نغمه آغاز نخوان به خدا آخر دنياست بخند

                  کی می شه که بتونیم

                                                 از من و تو ما بسازیم

          واسه عشقمون بمیریم

                                                           تا دوباره جون نگیریم